Εκδρομές

Από τη λίμνη Τσιβλού στη λίμνη της Δόξας.

Το ταξίδι μας αρχίζει από την Ακράτα. ΄Ενας φιδωτός δρό­μος σκαρφαλώνει για Αγία Βαρβάρα - Ζαρούχλα, λίγο βαρετός στην αρ­χή. Μετά το χωριό Πύργος αρχίζει το ενδιαφέρον. Μικτή βλάστηση, πλατάνια, πεύκα, κυπαρίσσια, και εισαγωγή στον τελικό προορισμό: τον Χελμό. Αυστρία κι Ελβετία θυμίζει, όμως ελληνικός είναι ο δρό­μος μας. Στις υπώρειες της οροσειράς, χαρακτηριστικές είναι οι γυμνές πλαγιές της Αχαίας. Αρχίζουν όμως σε λίγο τα ελατοδάση περήφανα και πανέμορφα.

Περίπου τρία τέταρτα οδήγησης και στο δεξί χέρι μια σταγόνα μπλε αναδεικνύεται μέσα απ' το σκούρο πράσινο. Tόση δα n λίμνη Τσιβλού, απόδειξn πως n φύσn δεν έχει ακόμα ολοκληρώσει τις ανακατατάξεις τnς.

Ήταν το 1913 όταν n γn τραντάχτηκε από κατολισθήσεις. Φράξανε οι βράχοι τον ποταμό Kράθι που έτρεχε στο ξέφωτο, θάφτnκε ένα ολόκλnρο χωριό, n Σύλβαινα, και το μισό γειτονικό, ο Τσιβλός, και γεν­νήθηκε απρόσμενα n λίμνη.

Στο σταυροδρόμι κατnφορίζετε για τn λίμνη μέσα στα έλα­τα. Κρέμεται μόνο από τις κορυ­φές επιδεικτικά, προσθέτοντας το δικό του τόνο. Να τn n λίμνη, κείτεται μικρή και ήσυχη, σ' ένα μπλε που με το γύρισμα του ήλιου πάνω στα δέντρα πρασινίζει. Ένας αργός, απολαυστικός περίπατος αρχίζει και τελειώνει στους χωματόδρομους, ενώ το περίπτερο στη νότια πλευρά προσφέρει τα αναγκαία.

Επιστροφή στην κεντρική οδό για Αγρίδι. Σας υποδέχεται καμαρώ­νοντας για τn συμβολή του στην Επανάστασn του '21. Ακίνητη n επι­τύμβια στήλη για το ηρωικό κατόρθωμα του Νικόλα Σολιώτη, που «πρώ­τος επολέμησε τους Τούρκους» στις 14 Μαρτίου 1821. Ταχυδρόμος που είχε μυnθεί στn Φιλική Εταιρεία, είχε δώσει στον Παπαφλέσσα, πριν ξεσπάσει n Επανάσταση, υπόσχεσn να σηκώσει πρώτος τα όπλα. 'Οπως ο ίδιος αφnγήθnκε στα απομνημονεύματά του, στις 14 Μαρτίου έστη­σε ενέδρα και χτύπησε στις Πόρτες, κοντά στο Αγρίδι, τους ταχυδρό­μους που μετέφεραν επιστολές σε Τούρκους αξιωματούχους.

Τn συμβολή τους στην Επανάσταση τnν έγραψαν με τεράστια ασβε­στωμένα γράμματα πάνω στους βράχους οι κάτοικοι τnς περιοχής. Η κά­θε πέτρα, στην ευρύτερn περιοχή των Καλαβρύτων όπου βρισκόμαστε, η κάθε ορεινή γωνιά μέσα στα δάση του Χελμού έχει να θυμάται. Τώ­ρα βέβαια δεν είναι ανάγκη να επιμείνετε πως το '21 δεν καθαγιάστη­κε την 25η Μαρτίου από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό στην Αγία Λαύ­ρα και πως είναι ένας ωραίος θρύλος που αγαπήθηκε απ' όλη την Ελλάδα γιατί συνέδεε τους στυλοβάτες του 'Εθνους με την Ορθοδοξία, την ελευθερία, με όλα αυτά τα συγκινητικά που μοναδικά αποτύπωσε ο Θ. Βρυζάκης στον πίνακά του των μαθητικών μας χρόνων. Θυμάστε πως εκεί ο Παλαιών Πατρών Γερμανός υψώνει το λάβαρο της μονής, με χρυσοκεντημένη την εικόνα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου επάνω, και ορκίζει σ' αυτό τα παλικάρια, ετοιμάζοντάς τα για την επίθεση εναντίον των Τούρκων των Καλαβρύτων.

Στα Κλουκινοχώρια.

Αγρίδι - Αγία Βαρβάρα - Ζαρούχλα - Σόλο - Περιστέρα: αυτά είναι τα Κλου­κινοχώρια, ιστορικά κεφαλοχώρια του Χελμού, με ιδιαιτερότητά τους τα πέτρινα πυργόσπιτα - αρκετά σώζονται έως σήμερα.

Όταν ο Ιμπραήμ άνοιξε με τη σφαγή τις πύλες της αιωνιότητας για τους Εξοδίτες του Μεσολογγίου -ολέθριος νικητής-, κατευθύνθηκε προς την Τριπολιτσά με 9.000 άντρες. Δε συνάντησε καμιά αντίσταση έως τα Καλάβρυτα, γιατί ο πληθυσμός, τρομαγμένος, κατέφευγε στη Μά­vn ή στις απρόσιτες βουνοκορφές και στα σπήλαια. Αποφασμένοι να σώσουν τις οικογένειές τους, που είχαν βρει καταφύγιο στον Χελμό, στο χωριό Κλουκίνες, οι καπεταναίοι Νικόλαος Σολιώτης και Γκολφί­νος Πετμεζάς έστησαν ενέδρα. Οι Αιγύπτιοι επιτέθηκαν με μεγάλη ορ­μή, τους καταδίωξαν Και έσφαξαν τον άμαχο πληθυσμό που είχε ανε­βεί στους απροσπέλαστους βράχους. 1.000 περίπου νεκροί κοι εκα­τοντάδες αιχμάλωτοι ο φόρος αίματος. Ο Ιμπραήμ έστειλε και άλλο στρατό για να καταλάβει το Μέγα Σπήλαιο, πολεμώντας εναντίον 150 Ελλήνων πολεμιστών, αλλά η λυσσαλέα αντίστασή τους τον ανάγκα­σε να υποχωρήσει, καίγοντας στο πέρασμά του τη Ζαρούχλα, το Σόλο και την Περιστέρα.

Είναι χωριά απλωμένα αραιά στις παρυφές της Νεραϊδόραχης με θέα προς τη Στύγα κοι τα 2.335 μέτρα της. Το Μεσορούγι με τις τα­βέρνες του και μια παλαιά πέτρινη εκκλησία, απόλυτα ταιριαστή με το τοπίο. Το Σόλο, μικρό και έρημο, με δυο τρία παλιά σπίτια να λένε τις ιστορίες του και το φιδωτό χωματόδρομο να οδηγεί στην πασίγνωστη βρύση της Γκόλφως, της ηρωίδας του Περρεσιάδη, που τόσο την κλά­ψαμε μικρά παιδιά στο μαυρόασπρο κινηματογραφικό έρωτα της Αντι­γόνης Βαλάκου για τον πλούσιο Τάσο. Ήταν, που λέτε, φτωχή βοσκο­πούλα αυτή και πήγαινε τα πρόβατα να ξεδιψάσουν στη βρύση που α­ντλούσε τα νερά της; από τα χώματα του Χελμού. Εκεί συνάντησε το μεγάλο έρωτα, τον πλούσιο Τάσο. Έπεσε η δική του οικογένεια και ό­λο το χωριό να τους χωρίσει. Εκείνη έριξε πίσω της βαριά κατάρα για όλους και χάθηκε μέσα στο βουνό απελπισμένη. Έτρεξε πίσω της ο Τάσος, αλλά ήταν αργά. Τη βρήκε τσακισμένη στα βράχια.

Η πινακίδα, λίγο έξω από το χωριό, γράφει «Βρύση της Γκόλφως - Ύδατα της Στυγός». Προχωρείτε μερικά μέτρα μέσα στο δάσος και στη διασταύρωση επιλέγετε τον αριστερό χωματόδρομο.

Βαρύς ο ουρανός, σε όσο κομμάτι του επιτρέπει το δάσος να φα­νεί. Το σούρσιμο του ανέμου πρώτα στη γη κοι ύστερα ανάμεσα από τις κορυφές των θεόρατων ελάτων δυνάμωνε τόσο, που όλα άρχισαν να λυγίζουν επιθετικά. Σε λίγα μέτρα η εκπληκτική χρωματική εναλλαγή από φτέρες που ετοιμοθάνατες χρύσιζαν και κοκκίνιζαν φώτισε τον α­γριεμό. Στα ίδια χρώματα, από την πέτρα τη φυσική, η βρύση με καλο­δουλεμένη ξύλινη γούρνα και τρεχούμενο νερό. Αν και καινούρια - προσφορά ντόπιου συλλόγου - ξεχωρίζει για το απόλυτο συνταίρια­σμα με το τοπίο.

Από την ίδια διασταύρωση, στα δεξιά αρχίζει το οδοιπορικό-ανάβαση προς τα ύδατα της Στυγός και καταλήγει στα πόδια της. Διαφορετικές είναι οι εικόνες σ' αυτή τη διαδρομή της ανάβασης. Αρχίζει από ένα στενό, πατημένο καθαρά μονοπάτι στ' αριστερά σας. Πεζοπορία για περίπου τέσσερις ώρες μέσα στο δάσος έως το τελείωμα των βράχων της Νε­ραϊδόραχης, όπου πάει να σκάσει το νερό. Στα πόδια της σχηματίζεται μια σκοτεινή σπηλιά που ολοκληρώνει το απόκοσμο τοπίο.

Σπουδαία εμπειρία. Στο ιερό τοπίο δε φυτρώνει τί­ποτα. Για να έχει χώρο να απλωθεί ο μυστικισμός που σε διαπερνά ό­πως η υγρασία που μαβίζει το θεόρατο ύψος που κρέμεται πάνω σου.

Αλλες εικόνες του Χελμού προβάλλουν όσο προχωρούμε και γνω­ρίζουμε την ομορφιά του. Στον κεντρικό δρόμο προς Ζαρούχλα, στην ποδιά του Σόλου και της Περιστέρας, σε μια διασταύρωση στο δεξί σας χέρι με ένδειξη Λυκιάνικα, ο χωματόδρομος περνάει ένα μικρό γεφύ­ρι. Σταθείτε εκεί. Νεραϊδοϊστορίες αναβλύζουν, καθώς ο γνώριμος θό­ρυβος του τρεχούμενου νερού οδηγεί σ' ένα μικρό ονειρεμένο μονο­πάτι. Μέσα από την πυκνή βλάστηση κατεβαίνει το νερό, που βρίσκει σκάλωμα στα βράχια και σχηματίζει μικρό καταρράκτη που ενώνεται κατεβαίνοντας με τον Κράθη ποταμό. Το φθινόπωρο ο χώρος γεμίζει χρώματα και στολίδια από διάφορα είδη μανιταριών που τρέφονται στις σκιές της βλάστησης από την έντονη υγρασία. Το χειμώνα τα χρώματα ξεθωριάζουν και ξαναφαίνονται με τη νέα ζωή της άνοιξης, που όσο απλώνεται στον Χελμό τόσο μεγαλώνουν οι διαθέσεις μας να γνωρι­στούμε όσο καλύτερα γίνεται μαζί του.

Στο καλωσόρισμα της Αγίας Βαρβάρας μοναχικό το πέτρινο σπίτι του προεστού Θεοδωρακόπουλου, που για πολλά χρόνια φιλοξενού­σε την ένδοξη χωροφυλακή του Δήμου Νωνάκριδος. Όμως ο πιο ε­ντυπωσιακός πύργος της περιοχής βρίσκεται στη Ζαρούχλα. Ευτύχησε να ζει πελώριος, γεροχτισμένος, με μια εντυπωσιακή εξωτερική κλίμακα πάνω από τις καμάρες που οδηγούσαν στα κατώγια, με το λιτό περίβολό του περιτριγυρισμένο από καστανιές, ανοιχτό παράθυρο με θέα στο καταπράσινο χωριό και στις πρώτες ελατοσκεπείς κορυφές του βουνού. Ιδανικός ξενώνας αναμφισβήτητα. Επισκέψιμος από όλους, ως ιστορι­κό μνημείο, είναι προσβάσιμος από το κέντρο του χωριού, από το ξε­νοδοχείο «Στης ΄Ελενας» και δεξιά στη μικρή γέφυρα.

Ευχάριστη έκπληξη που «χρωματίζει» το κάποτε έρημο χωριό των κτηνο­τρόφων και σημερινό γνωστό θέρετρο, τη Ζαρούχλα, δυο μικρομάγαζα με ντόπια υλικά: γλυκά του κουταλιού, ζυμαρικά, μελισσοκομικά, αρω­ματικά βότανα, αλλά και η καλαίσθητη, απόλυτα δεμένη με το τοπίο και το παρελθόν ξύλινη πινακίδα που σε οδηγεί στον Πύργο της Ζαρούχλας.

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

BettingY.com bonuses Mobile Sky Bet app.